Kees woont in een oud huis, samen met zijn ouders maar die zijn er bijna nooit. Die hebben het veel te druk met werken en Kees is vaak alleen. Maar dat geeft niks want Kees heeft een geweldige fantasie. Op zijn kamer bouwt hij de meest fantastische hutten, tekent hij gekke cartoon figuren of verzint hele verhalen over ridders, kastelen en rovers.
Soms, als hij nog wakker in zijn bed ligt, wordt hij weleens bang. Hij hoort hij zijn ouders beneden praten over het nieuws op tv of over ruzies op het werk. Omdat hij het allemaal niet begrijpt, begint hij met zijn ongeremde fantasie deze verhalen aan elkaar te knopen tot grote onoverwinnelijke monsters, die zijn wereld binnen willen dringen.
Kees heeft zijn deur dichtgedaan, z’n pilotenhelm -zo noemt hij die tenminste- opgezet, zijn favoriete boek voor zich én, voor de zekerheid, de tv aangezet om enge geluiden te onderdrukken. Zo verschanst in zijn kamer is het veilig, toch?
Maar zijn fantasie stopt nooit. Buiten roffelt de wind een marsritme tegen de ramen, de tv begint plotseling tegen Kees te praten en dan loopt z’n wasbak over en verandert zijn kamer in een kolkende rivier. Nu zelfs zijn kamer niet meer veilig lijkt te zijn, kan Kees niets anders dan erop uit te trekken en op zijn avontuur zijn angsten te trotseren…
Bij Percossa is niets wat het lijkt. Een krant wordt een hoed, een koffer een trommel en een grap kan zomaar omslaan in een muzikaal gevecht tussen twee handdoeken. Een ding weet je in elk geval wel: je komt ogen en oren tekort. In een fantasiewereld waarin alles mogelijk is en in elk voorwerp muziek kan zitten, nemen Eric, Frans, Freek en Janwillem je mee op sleeptouw. Het ene moment word je overdonderd door swingende ritmes op de meest vreemde spullen, om daarna bijna weg te dromen bij een klein en breekbaar liedje. Welkom in ons hoofd, welkom bij Percossa.